دوسالی هست که بچه مذهبی رویاهام مرد.دوسالی هست که دنیای آرمانیم خاکستری شد...

بچه مذهبی ودروغ!فحش!تهمت!...!

وقتی وارد جمعای خصوصی میشی تازه میفهمی چه خبره!نه اینکه من خوب باشما،نه،فکر میکردم اونا خیلی خوبن.شایدم من اشتباه میکردم و خیلی آرمانی بودم.آخه به قول یه دوست انسان واجب الخطاست!!!

فکر میکردم تو اول انجام دادن کارا دعوا میشد!فکر میکردم هرکی یه احساس تکلیف شدید میکنه و ازاینکه دیگران بواسطه رفتارش ناراحت بشن ناراحت میشه...

شاید من اشتباه میکنم!وقتی کمک کردن به دیگران حمالی حساب بشه،دلسوزوندن سادگی باشه...

چی فکر می کردم چی شد...

شیرینی آخر مجلس به گریز کربلاشه...بعضیا میرن خیمه گاه و علقمه و گودال,بعضیا میرن شام و خرابه,بعضیام میرن تو صحن...

دیشب رفتیم تو صحن.نه!رفتن تو صحن...ما که صحنشو ندیدیم.یعنی از اینجای روضه مال کربلاییاست.بقیه بیرون!!!

اگه قرار شد برم,می خوام فرق کنه...به اندازه تمام عمرم فرق کنه...

کلا تو مجلس غریبه ام!کربلا که جای خودش!حق مادر گفتنم نداریم...

برگ سبزی تحفه درویش،باشد که قبول افتد

وقتی سرت را روی بالش می گذاری

آنقدر میترسم که دیگر بر نداری

تو آفتاب روشنی در خانه ی ما

تو آفتاب روشنی هر چند تاری

فردا کنار سفره با هم می نشینیم

امروز را مادر اگر طاقت بیاری

تو آنچنان فرقی نکدی غیر از این که

آیینه بودی شدی آیینه کاری

آلاله می کاری و باران می رسانی

چه بستر پر لاله ای ؟ چه کشت و کاری

آنقدر تمرین می کنی با دستهایت

تا شانه را یک مرتبه بالا بیاری

بگذار گیسویم به حال خویش باشد

اصلا بیا و فرض کن دختر نداری ...

*علی اکبر لطیفیان

چند هفته ایی میشه که آماده محرمیم٬ ساخت وساز و آماده کردن حسینیه برا محرم یه حال دیگه ایی به هممون داده...

انگار برا بچه های هیئت محرم زودتر شروع شده.چندبار خواستم وسط کار٬تو همون حسینیه نیمه ساز بزنم زیر گریه.اما لعنت به این نفس...

کاش یکی به حاجی بگه این چند روزی که مونده آخرای کار برا بچه ها روضه بخونه...

اما...

اشکهایت را نگه دار...

این اشکها دل دخترک را میلرزاند...

بغض فروخور٬که اگر تو گریه کنی پس زینب چه کند!